سرابِ آرزو
شب آمد و باز غم به کاشانه نشست
پیمانهٔ صبر من در این خانه شکست
گفتی که بهار آید و خندان گردیم
پاییز گذشت و سردیِ دی برسید
امید وصالِ تو سرابی دگر است
این عمرِ گرانمایه حبابی دگر است
هر برگ که میافتد از این شاخهٔ خشک
در دفترِ دل، شعر و کتابی دگر است